Możliwości leczenia w przypadku Zespołu Tourette’a

Możliwości leczenia w przypadku Zespołu Tourette’a

Zespołu Tourette’a to jedna z najbardziej uciążliwych chorób, jakie można sobie wyobrazić. To dziedziczne schorzenie związane z neuropsychiatrycznymi zaburzeniami objawia się przede wszystkim tikami. Nie są to jednak zwyczajne tiki, ale często, w skrajnej formie objawów, mogą objawiać się również z agresywnym i obscenicznym głośnym artykułowaniem wulgaryzmów lub wyrażeń obrażających osoby dookoła chorego.

Jak łatwo się domyślić zespół Tourette’a potrafi być niezwykle uciążliwym schorzeniem, które uniemożliwia działania chorego na wielu płaszczyznach życia, takich chociażby jak np. nauka,  kariera zawodowa czy interakcje społeczne. Chorzy na ulicach najczęściej uznawani są za chorych psychicznie i niebezpiecznych. Na szczęście najostrzejsza forma objawów występuje stosunkowo rzadko, a większość chorych doznaje stosunkowo łagodnych objawów (co jednocześnie jest utrudnieniem w prawidłowym zdiagnozowaniu choroby). Proces leczenia uzależniony jest przede wszystkim od stopnia zaawansowania zespołu i najczęściej dzieli się na psychoterapię oraz leczenie farmakologiczne. Terapia przede wszystkim ma na celu wypracowanie u chorego samokontroli oraz zamieniania zachowań nieprawidłowych na takie, które nie będą zwracać uwagi innych jednocześnie będąc zupełnie akceptowalnymi społecznie. Z odpowiednią skutecznością stosuje się również terapię behawioralną. Jeżeli chodzi o farmakologię tutaj również leki dostosowuje się do częstotliwości napadów, w przypadku ich przewlekłego występowania najczęściej zaleca się neuroleptyki, których zadaniem jest blokowanie kanału wapniowego. Skuteczne leczenie objawów zespołu Tourette’a to jednak połączenie sił obu typów leczenia, czyli odpowiednio regularna terapia uzupełniana dobrze dobranymi lekami. Celem procesu leczenia zawsze będzie niemal całkowite wyeliminowanie tików oraz doprowadzenie chorego do naturalnych zachowań poprzez samokontrolę, nie naznaczonych agresywnymi tikami. Bardzo istotne będzie dostosowanie odpowiedniej dawki konkretnego leku, aby uniknąć wystąpienia dokuczliwych objawów ubocznych.

Previous Kiedy stan depresyjny zamienia się w depresję
Next Jak żyć z padaczką?

Może to Ci się spodoba

Neurologia 0 Comments

Zespół Aspergera

Zespół Aspergera (ang. Asperger syndrome, AS) należy do całościowych zaburzeń rozwoju i jest określany jako łagodna postać autyzmu. Z uwagi na nieznaczne nasilenie objawów, zdarza się, że mogą zostać mylnie

Neurologia 0 Comments

Kołdra obciążeniowa w terapii zaburzeń integracji sensorycznej

Zaburzenia integracji sensorycznej polegają na niewłaściwej organizacji bodźców sensorycznych, docierających do mózgu poprzez zmysły. Uniemożliwia to prawidłową reakcję na wrażenia płynące z otoczenia. Zaburzenia integracji sensorycznej mogą objawiać się nadwrażliwością

Neurologia 0 Comments

ADHD – jak minimalizować objawy?

ADHD, czyli zespół nadpobudliwości z deficytem uwagi, to złożony problem, który dotyka nie tylko samego dziecka, ale również jego najbliższych. Bardzo często bierze się to schorzenie za trudny charakter dziecka,

0 Comments

Brak komentarzy!

You can be first to comment this post!